Za 13: Je kan niet iedereen begrijpen (?)

Mijn wingman had zijn voorwerk goed gedaan, ze ging op de vrije plek naast me zitten, en nu was ik aan zet. Er volgde een ongemakkelijk uur waarin ik de hoop al snel opgaf. We hadden allebei verlangens en probeerde onszelf in gebrekkig Engels te verwoorden. Ik had het gevoel dat we elkaar niet begrepen en er op dit moment geen ‘wij‘ kon ontstaan. Na het toetje ging ik naar het toilet om even naar lucht te kunnen happen.. Dit zou het einde van dit bericht moeten zijn. Mijn focus was veranderd en ik ging in gesprek met de andere aanwezigen van het gala dinner. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik haar niet helemaal was vergeten; Het had zo leuk kunnen zijn…

Terwijl ik ‘aandachtig’ luister naar gebrabbel over het vakgebied worden wij steeds onderbroken met een opmerking of vraag over de afterparty. Mijn avond verandert in een film wanneer ik onwetend een groep informatiespecialisten begeleid naar de volgende locatie; Opeens ben ik de organisator van het vervolgfeestje. Ik loop verward voorop en zij loopt aan mijn zijde:

‘Wij’

Het is voor mij nog steeds een raadsel hoe dit gebeurd is, maar waarschijnlijk heeft mijn wingman zijn werk goed gedaan. Of ik heb te snel opgegeven en heeft hij het duwtje gegeven dat ik nodig had. Na de korte wandeling was het ijs gebroken en het tweede gedeelte van de avond was alles behalve ongemakkelijk. Ik denk dat ik mezelf had aangepraat dat het niet ging werken.