Do 7: Sollicitatiegesprekken

Daar zit je dan in een hokje, de receptioniste heeft je net een kop thee gebracht, en je wacht tot je gesprekspartners komen. Ter voorbereiding is de vacature en de website grondig bestudeerd. Vlak voor het gesprek ontstaan er twijfels over de kledingkeuze: ‘Misschien ben ik te netjes gekleed’. Dit is tenslotte een momentopname die toch veel impact kan hebben, De leidinggevende, directeur en/of manager komen het kamertje binnen; Dit is eigenlijk het belangrijkste moment, die eerste indruk waarin een beeld gevormd wordt van de ander.

Ik denk dat (het uitstralen van) oprechte interesse in de functie het belangrijkste is. Op het moment dat je in het hokje zit gaan ze er al min of meer vanuit dat je geschikt bent, maar ben je ook een ambassadeur? Dit begint bij die eerste indruk en gaat verder bij het inspirerend kunnen vertellen over je achtergrond, dromen en de reden waarom jij hier zit. Uiteraard geldt ‘kennis is macht’ ook als een belangrijk wapen. Het willen van de baan is niet alleen genoeg, je moet ook weten waar je het over hebt. Tot zover de open deuren.

De afgelopen tijd merk ik dat gesprekken met betrekking tot het onderwijs gemakkelijker en fijner voelen vergeleken met mijn andere vakgebied (ICT/Informatiemanagement). Dit komt waarschijnlijk omdat je vooral zoekt naar een school die past bij je visie. Het voelt meer als een brainstorm over ‘wat vinden wij goed onderwijs?’, en kan ik deze rol vervullen. Dit gevoel had ik minder bij de organisaties waar ik voorheen sollicitant was. Terwijl je dan ook samen doelen gaat behalen en hopelijk je werk uitvoert met intrinsieke motivatie. Zorg vooral dat je in een positie komt waarin jij ook (kritische) vragen kunt stellen, want een samenwerking/relatie moet altijd van twee kanten komen. Hierbij moet ‘werkgeluk’ altijd het belangrijkste begrip zijn.

Tot slot heb ik nog een onzinnige vraag voor je die ze zouden kunnen stellen: Als je een fruitsoort zou zijn, welke vrucht zou je dan zijn, en waarom?