Di 3: De zomer van 2010

Tijdens de zomervakantie van 2010 ging ik een paar dagen zeilen. Met een bescheiden rugzakje stapte ik aan boord. Al snel werd er besloten dat ik langer zou blijven; het weekendje werd een kleine maand.

Na een paar weken varen lagen we aangemeerd in Terschelling. Hier bleven we een aantal dagen liggen. Dit eiland is het decor van dit verhaal.

Nadat we waren afgemeerd vroeg de kapitein of ik zin had om mee te gaan naar het schip van een vriend. Daar trof ik een roedel Duitse studenten aan. Terwijl wij met zijn drieën een biertje dronken viel mijn oog op het dak van de stuurhut. De woeste zeelui vertelden wilde verhalen en ik maakte oogcontact met twee meisjes. Het duo zat hoger dan de rest en hielden alles in de gaten. Op één van de twee gezichten zag ik een uitnodigend lachje en twinkelende ogen. Ondanks het contact waren we beiden te verlegen om kennis te maken. Toen de bodem van mijn bierflesje bereikt was keerden we terug naar de Argus.

Na het avondeten ging ik het zeil van de kluiver vervangen. Oftewel: Balanceren op de balk die aan de voorkant van de klipper zit. Door tropische temperaturen begon ik rond 20:00/21;00 zodat het niet te warm zou zijn. Als een acrobaat stond ik op de balk; Ik had twee handen nodig om het touw door de ringen te halen en moest mezelf daardoor in evenwicht houden. Mijn zakken zaten vol met een soort van schroefjes om door de ringen te halen. Geconcentreerd voerde ik dit klusje uit terwijl ik in de verte een stuurhut zie waar twee meisjes op het dak zitten. Ze kijken toe hoe ik bezig ben om een nieuw zeil te bevestigen aan het touw.

De volgende dag kon ik uitslapen. Nietsvermoedend kwam ik de ruimte binnen met de keuken en het zitgedeelte. Het eerste wat ik hoorde was: “Jij bent ook een lekkerding”. In eerste instantie dacht ik dat ik iets niet goed had gedaan, maar ik was blijkbaar onderdeel geworden van een filmscène uit een romantische film. Aan de reling van het schip was een klein briefje vastgebonden. Ze waren vertrokken maar stiekem hoopt ze me snel te kunnen zien. Tekeningetjes en haar MSN account maakte haar uitnodiging compleet.

Natuurlijk houdt het verhaal hier niet op maar vandaag even wel.